دفاع از تشیع

دفاع از مکتب تشیع و رسواسازی دشمنان اهل بیت تنها از کتب اهل سنت

دفاع از تشیع

دفاع از مکتب تشیع و رسواسازی دشمنان اهل بیت تنها از کتب اهل سنت

آخرین نظرات
  • ۲۶ خرداد ۹۷، ۱۹:۰۰ - Siamak Bagheri
    :)

۲۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فضائل امیر المومنین از کتب اهل سنت» ثبت شده است


فضائل بی‌نظیر حضرت علی علیه السلام (به اعتراف اهل سنت عمری)


حاکم نیشابوری از علمای بزرگ اهل سنت عمری می‌نویسد:


سَمِعْتُ الْقَاضِيَ أَبَا الْحَسَنِ عَلِيَّ بْنَ الْحَسَنِ الْجَرَّاحِيَّ، وَأَبَا الْحُسَيْنِ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُظَفَّرِ الْحَافِظِ، يَقُولَانِ: سَمِعْنَا أَبَا حَامِدٍ مُحَمَّدَ بْنَ هَارُونَ الْحَضْرَمِيَّ يَقُولُ: سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مَنْصُورٍ الطُّوسِيَّ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ: «مَا جَاءَ لِأَحَدٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْفَضَائِلِ مَا جَاءَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ».


احمد بن حنبل (از علمای بزرگ اهل سنت عمری) گفت: فضائلی که در حق علی بن ابی طالب (علیهما السلام) آمده است، در حق هیچ یک از اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیامده است.


المستدرک علی الصحیحین، تالیف حاکم نیشابوری، جلد ۳، صفحه ۱۱۶، چاپ دار الکتب العلمیة


  • خادم المهدی


شفا دادن جوان فلج در کنار کعبه به اذن خداوند توسط امیر المومنین علیه السلام (به روایت اهل سنت عمری)


سبکی از علمای بزرگ اهل سنت عمری می‌نویسد:


روى أن عليا وولديه الحسن والحسين رضى الله عنهم سمعوا قائلا يقول فى جوف الليل يا من يجيب دعا المضطر فى الظلم فقال على رضى الله عنه لولده اطلب لى هذا القائل فأتاه فقال أجب أمير المؤمنين فأقبل يجر شقه حتى وقف بين يديه فقال قد سمعت خطابك فما قصتك فقال إنى كنت رجلا مشغولا بالطرب والعصيان وكان والدى يعظنى ويقول إن لله سطوات ونقمات وما هى من الظالمين ببعيد فلما ألح فى الموعظة ضربته فحلف ليدعون على ويأتى مكة مستغيثا إلى الله ففعل ودعا فلم يتم دعاؤه حتى جف شقى الأيمن فندمت على ما كان منى وداريته وأرضيته إلى أن ضمن لى أنه يدعو لى حيث دعا على فقدمت إليه ناقة فأركبته فنفرت الناقة ورمت به بين صخرتين فمات هناك فقال له على رضى الله عنه رضى الله عنك إن كان أبوك رضى عنك فقال الله كذلك فقام على كرم الله وجهه وصلى ركعات ودعا بدعوات أسرها إلى الله عز وجل ثم قال يا مبارك قم فقام ومشى وعاد إلى الصحة كما كان ثم قال لولا أنك حلفت أن أباك رضى عنك ما دعوت لك.


روایت شده است که در اواخر شبی، امیر المومنین (علیه السلام) همراه فرزندانش حسن و حسین (علیهما السلام) کنار کعبه براى مناجات و عبادت آمدند؛ ناگاه علی (علیه السلام) صدای جانگدازی شنید، دریافت که شخص دردمندى با سوز و گداز در کنار کعبه دعا می‌کند و با گریه و زاری خواسته‌اش را از خدا می‌طلبد. حضرت علی (علیه السلام) به امام حسن (علیه السلام) فرمود: نزد این مناجات کننده برو و ببین کیست و او را نزد من بیاور! امام حسن (علیه السلام) نزد او رفت، دید جوانی بسیار غمگین با آهی پرسوز و جانکاه مشغول مناجات است، فرمود: اى جوان، امیر المومنین (علیه السلام) تو را می‌خواهد ببیند، دعوتش را اجابت کن. جوان لنگان لنگان با اشتیاق وافر به حضور علی (علیه السلام) آمد، حضرت علی (علیه السلام) فرمودند: حاجتت چیست؟ جوان گفت: حقیقت این است که من به پدرم آزار می‌رساندم ، و او مرا نفرین کرده و اکنون نصف بدنم فلج شده است. امام علی (علیه السلام) فرمود: چه آزاری به پدرت رسانده‌ای؟ جوان عرض کرد: من جوانی عیاش و گنهکار بودم ، پدرم مرا از گناه نهی می‌کرد، من به حرف او گوش نمی‌دادم ، بلکه بیشتر گناه می‌کردم، تا روزى مرا در حال گناه دید باز مرا نهى کرد، سرانجام من ناراحت شدم چوبی برداشتم طوری به او زدم که بر زمین افتاد و با دلی شکسته برخاست و گفت: اکنون کنار کعبه می‌روم و تو را نفرین می‌کنم. کنار کعبه رفت و نفرین کرد. نفرین او باعث شد نصف بدنم فلج گردد. در این هنگام آن قسمت از بدنش را به امام نشان داد. سپس ادامه داد: بسیار پشیمان شدم نزد پدرم آمدم و با خواهش  و زاری از او معذرت خواهی کردم، و گفتم: مرا ببخش برایم دعا کن. پدرم مرا بخشید و حتى حاضر شد که با هم به کنار کعبه بیاییم و در همان نقطه‌اى که نفرین کرده بود، دعا کند تا سلامتى خود را باز یابم. با هم به طرف مکه رهسپار شدیم، پدرم سوار بر شتر بود، در بیابان ناگاه، شترم رم کرد و پدرم را بین دو صخره بر زمین زد و از دنیا رفت. امیر المومنین (علیه السلام) فرمود: خداوند از تو راضی می‌شود اگر پدرت از تو راضی بوده است. جوان عرضه داشت: به خدا قسم همین گونه است (پدرم از من راضی‌ بود). امیر المومنین (علیه السلام) برخاسته و چند رکعت نماز خواند و میان خود و خدایش دعاهایی خواند و فرمود: ای مبارک بایست. آن جوان [مبارک] ایستاد و راه رفت و سلامتیش به او بازگشت. امیر المومنین (علیه السلام) فرمود: اگر سوگند یاد نکرده بودی که پدرت از تو راضی است، برایت دعا نمی‌کردم.

 

طبقات الشافعية الكبرى، تالیف سبکی، جلد ۲، صفحه ۳۲۸-۳۲۹، چاپ دار احیاء الکتب العربیة



پی نوشت: واقعا در تعجم از اهل سنت عمری، که خود چنین روایات نابی در فضائل و معجزات امیر المومنین علیه السلام روایت می‌کنند اما باز هم اشخاص دون صفتی مانند ابو بکر و عمر و عثمان را بر او برتری می‌دهند !!!

  • خادم المهدی


اعتراف طحاوی از علمای بزرگ اهل سنت عمری به نزول آیه‌ی تطهیر تنها در شأن پنج تن آل عبا


طحاوی که از علمای بزرگ و مشهور اهل سنت عمری می‌باشد، معترف است که آیه‌ی تطهیر مختص پنج تن اهل کساء است و تنها در شأن آن بزرگواران نازل شده است. وی می‌نویسد:


فَدَلَّ مَا رَوَیْنَا فِی هَذِهِ الْآثَارِ مِمَّا کَانَ مِنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ إلَى أُمِّ سَلَمَةَ مِمَّا ذَکَرَ فِیهَا لَمْ یُرِدْ بِهِ أَنَّهَا کَانَتْ مِمَّنْ أُرِیدَ بِهِ مِمَّا فِی الْآیَةِ الْمَتْلُوَّةِ فِی هَذَا الْبَابِ، وَأَنَّ الْمُرَادِینَ بِمَا فِیهَا هُمْ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ، وَعَلِیٌّ، وَفَاطِمَةُ، وَحَسَنٌ، وَحُسَیْنٌ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ دُونَ مَنْ سِوَاهُمْ.


پس آن چه ما از روایات پیامبر (صلی الله علیه و آله) و خطاب پیامبر به ام سلمه بیان کردیم، دلالت بر این دارد که ام سلمه از کسانی که مورد نظر این آیه هستند نمی‌باشد و مراد از این آیه، پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام هستند نه غیر از آنان.


شرح مشکل الآثار، تألیف طحاوی، جلد ۲، صفحه ۲۴۴-۲۴۵، چاپ موسسه الرسالة



طحاوی به صریح‌ترین شکل ممکن اعتراف می‌کند که آیه‌ی تطهیر تنها در مورد اهل کساء نازل شده و رد آشکاری است بر شبهات سخیف عده‌ای از اهل سنت عمری که ادعا می‌کنند آیه‌ی تطهیر در مورد همسران پیامبر نازل شده است!!!

  • خادم المهدی


جبرئیل و میکائیل، خادمان امیر المومنین علیه السلام (به روایت اهل سنت عمری)


فتح خیبر و کشتن پهلوانی همچون عمرو بن عبدود، یکی از افتخارات بی‌بدیل امیر المومنین صلوات الله علیه به شمار می‌رود. ارزش این افتخار زمانی روشن می‌شود که بدانیم جبرئیل و میکائیل دو فرشته مقرب درگاه خداوند در این جنگ در خدمت امیر المومنین علیه السلام بوده‌اند و با ایشان همکاری می‌کرده‌اند.


احمد بن حنبل از بزرگان و ائمه اهل سنت عمری و دشمنان مکتب اهل بیت علیهم السلام در مسند خود با سند صحیح این چنین نقل کرده است:


۱۷۱۹- حدثنا عبد اللَّهِ حدثنی أبی ثنا وَکِیعٌ عن شَرِیکٍ عن أبی إِسْحَاقَ عن هُبَیْرَةَ خَطَبَنَا الْحَسَنُ بن عَلِىٍّ رضی الله عنه فقال لقد فارقکم رَجُلٌ بِالأَمْسِ لم یَسْبِقْهُ الأَوَّلُونَ بِعَلْمٍ وَلاَ یُدْرِکُهُ الآخِرُونَ کان رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم یَبْعَثُهُ بِالرَّایَةِ جِبْرِیلُ عن یَمِینِهِ وَمِیکَائِیلُ عن شِمَالِهِ لاَ یَنْصَرِفُ حتى یُفْتَحَ له.


از هبیره نقل شده است که حسن بن علی (علیهما السلام) خطبه خواند و فرمود: شما دیشب مردی را از دست دادید که گذشتگان از او پیشی نگرفتند و آیندگان نیز به او نخواهند رسید. رسول خدا صلی الله علیه و آله پرچم را به دست او داد؛ در حالی که جبرئیل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ آن حضرت را همراهی می‌کردند، او باز نمی‌گشت؛ مگر این که فتح و پیروزی نصیبش می‌شد.


احمد محمد شاکر، محقق کتاب، تصریح می‌کند که سند این روایت صحیح است.


مسند احمد بن حنبل، جلد ۲، صفحه ۳۴۴، حدیث ۱۷۱۹، چاپ دار الحدیث

  • خادم المهدی


اعتراف نووی عالم بزرگ اهل سنت عمری به علم غیب امیر المومنین علیه السلام به زمان شهادتش


ابو زکریا نووی از علمای بزرگ اهل سنت عمری می‌نویسد:


ونقلوا عنه آثارًا كثيرة تدل على أنه، رضى الله عنه، عَلِمَ السنة والشهر والليلة التى يُقتل فيها، وأنه لما خرج لصلاة الصبح حين خرج، صاحت الأوز فى وجهه فطردن عنه، فقال: دعوهن فإنهن نوايح.


و از علی (علیه السلام) روایات بسیاری نقل شده است که دلالت میکند که ایشان به سال و ماه و شبی که در آن به قتل می رسد آگاه بوده، و وقتی که علی (علیه السلام) برای نماز صبح خارج شدند مرغابی ها راه او را سد کردند پس کسی خواست آن مرغابی‌ها را از حضرت دور سازد که حضرت فرمودند وابگذار آن‌ها را زیرا آن‌ها برای من نوحه می‌خوانند.


تهذيب الاسماء و اللغات، تالیف نووی، جلد ۱، صفحه ۳۴۸-۳۴۹، چاپ دار الکتب العلمیة


  • خادم المهدی