دفاع از تشیع

دفاع از مکتب تشیع و رسواسازی دشمنان اهل بیت تنها از کتب اهل سنت

دفاع از تشیع

دفاع از مکتب تشیع و رسواسازی دشمنان اهل بیت تنها از کتب اهل سنت

آخرین نظرات
  • ۲۶ خرداد ۹۷، ۱۹:۰۰ - Siamak Bagheri
    :)

۱۴ مطلب در دی ۱۳۹۶ ثبت شده است


اعتراف جالب عالم اهل سنت عمری پیرامون اولین مسلمان در صدر اسلام


محمد ابو زهره عالم و نویسنده بزرگ و مشهور اهل سنت عمری می‌نویسد:


شیعه معتقد است که سیدنا علی (رض) زودتر ایمان آورد و اموی‌ها و ناصبی‌ها ابو بکر را نخستین مرد مسلمان می‌دانند.


اهل بیت از دیدگاه اهل سنت، تالیف امین الله کریمی، صفحه ۳۲



طبق این اعتراف صریح، دروغ اولین مسلمان بودن ابو بکر ساخته اموی‌ها است و کسانی که معتقدند ابو بکر اولین مسلمان بود، ناصبی و دشمن اهل بیت هستند !!!


  • خادم المهدی


مسح پا در وضوی پیامبر صلی الله علیه و آله (از مصدر اهل سنت عمری با سند صحیح)


احمد بن حنبل از ائمه اهل سنت عمری روایت کرده است:


۷۳۷- حَدَّثَنَا وَکِیعٌ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ خَیْرٍ، عَنْ عَلِیٍّ، قَالَ: کُنْتُ أَرَى أَنَّ بَاطِنَ الْقَدَمَیْنِ أَحَقُّ بِالْمَسْحِ مِنْ ظَاهِرِهِمَا، حَتَّى رَأَیْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَمْسَحُ ظَاهِرَهُمَا‌.


امیر المومنین علی علیه السلام فرمودند: دیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله روی دو پایشان مسح می‌کردند.


شعیب ارنووط عالم و محدث بزرگ وهابیت حدیث را صحیح می‌داند.


مسند احمد بن حنبل، جلد ۲، صفحه ۱۳۹، حدیث ۷۳۷، چاپ مؤسسة الرسالة



حال وضو شیعیان به رسول خدا صلی الله علیه و آله نزدیک‌تر است یا اهل سنت عمریه که پاهای خود را می‌شویند؟


چرا اهل سنت عمریه خلاف عمل رسول خدا عمل می‌کنند؟


قضاوت با شما

  • خادم المهدی


مولوی محمد عمر سربازی، دانشمند (!!!) و مفتی پرآوازه اهل سنت عمری بلوچستان فتوا داده است که هیچ بیماری مسری در عالم وجود ندارد و هرکس معتقد باشد که بیماری از شخصی به دیگری سرایت می‌کند مشرک است!!!


به متن اظهارات وی در رساله آیا بیماری‌ها مسری هستند توجه کنید:


مژده‌ای از سوی مفتی بزرگ اهل سنت ایران به تمام مراکز بهداشتی جهانی


هیچ مرضی حتی سل و جذام از کسی به دیگری سرایت نمی‌کند. بنابراین جدا کردن مبتلایان به سل و جذام از دیگر افراد جامعه و اجتناب از لباس و بستر و حتی محیط خانه‌ی آن‌ها هیچ لزومی ندارد، بلکه اگر کسی معتقد باشد به این که مرضی از شخصی به دیگری سرایت پیدا کرده، مشرک است!!! اعتقاد به این که مرضی از شخصی به دیگری سرایت کند، فاسد و شرک است!!!


رساله آیا بیماری‌ها مسری هستند؟، تالیف محمد عمر سربازی، صفحه ۵۸-۵۹



این هم از علم فقیهان و دانشمندان عمری

خدا می‌داند چندین نفر مخصوصا کودکان بی گناه به خاطر فتوای احمقانه این ملعون از بین رفته است.

من نمی‌دانم چقدر به خودش فشار آورده تا به این نتیجه رسیده و جالب اینجاست به بهداشت کل جهان مژده داده!!!!

کاش این مولوی را در اتاق جذامی‌ها قرار می‌دادند تا می‌فهمید آیا بیماری‌ها مسری هستند یا خیر؟

  • خادم المهدی


مالک بن أنس از امامان اربعه عمری مذهبان: خوردن گوشت سگ ، سوسک، کرم، مار، عقرب و ... حلال است !!!


ماوردی بصری عالم بزرگ عمری مذهب در کتاب الحاوی الکبیر می‌نویسد:


والثانی : الرد على مخالفة فیه ، وهو مالک ، فإنه قال کل الحیوان حلال إلا ما ورد نص بتحریمه ، فأباح حشرات الأرض من الجعلان والدیدان وهوامها من الحیات والعقارب وسباع الدواب ، وبغاث الطیر وجوارحها ، وحلل لحوم الکلاب ، وحرم لحوم الخیل .


امام مالک گفته: خوردن هر حیوانی جایز است؛ مگر این که دلیلی برای حرمتش باشد ؛ پس خوردن حشرات روی زمین؛ مثل سوسک‌ها، کرم‌ها، و حشراتی که در زیر زمین لانه دارند؛ مثل مارها و عقرب‌ها و حیوانات درنده، پرنده‌های شکاری جایز است. همچنین امام مالک، خوردن گوشت سگ را حلال دانسته و خوردن گوشت اسب را حرام اعلام کرده است.


الحاوی الکبیر، جلد ۱۵، صفحه ۱۳۵، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت - لبنان



وقتی اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله را رها کنند و پیرو راهزنان دین و امامان گمراهی شوند معلوم است باید هم به چنین گمراهی مضحکی برسند و شکم‌هایشان را با چنین گوشت‌های حرام و پلید پر کنند و فتاوای کشکی بدهند !!!


این وسط فقط چینی بدنام شدند غافل از این که عده‌ای به ظاهر مسلمان فتوا به خوردن سوسک و سگ و ... می‌دهند !!!

  • خادم المهدی


اعتراف جالب عالم اهل سنت عمری پیرامون حی علی خیر العمل در اذان


ابو محمد مروروذی، از علمای اهل سنت عمری شافعی می‌نویسد:


روی عن علی - رضی الله عنه - کان یقول : حی على خیر العمل ، وبه أخذت الشیعة .


از علی (علیه السلام) روایت شده است که در اذان حی علی خیر العمل می‌گفت و شیعیان نیز از او پیروی کردند.


التعلیقة، تالیف ابو محمد مروروذی، جلد ۲، صفحه ۶۵۶


  • خادم المهدی